Iz istorije SKJ

Savez komunista Jugoslavije je stvoren 21. aprila 1919. god. na Kongresu ujedinjenja u Beogradu pod imenom Socijalistička radnička partija Jugoslavije (Komunista).

Doneta je odluka o stvaranju Omladinske organizacije, te je 10. oktobra 1919.g. u Zagrebu formiran Savez komunističke omladine (SKOJ) kao samostalna organizacija koja se izjašnjava da prihvata Program SRPJ(K), a juna 1920.g. održan Prvi Kongres SKOJ-a u Beogradu, na kojem je usvojen Program i Statut kao i odluka o pristupu Komunističkoj Omladinskoj Internacionali.

Na Drugom Kongresu održanom u Vukovaru juna 1920.g. Partija menja ime u Komunistička Partija Jugoslavije, a posle 32 godine, na Šestom Kongresu održanom u Zagrebu novembra 1952. god., menja ime u Savez komunista Jugoslavije (SKJ).

SKJ je od svog osnivanja delovao kao sastavni deo međunarodnog radničkog pokreta, ispoljavajući na delu klasnu povezanost i solidarnost sa borbom progresivnih snaga u svetu

Već u prvim danima svog postojanja SKJ je pružao aktivnu pomoć oktobarskoj revoluciji i mladoj sovjetskoj republici. U rušenju vlasti kapitalista i spahija u Rusiji uzelo je učešća više hiljada Jugoslovena, od kojih su se mnogi isticali visokom hrabrošću, požrtvovanjem i rukovodilačkim sposobnostima.

Komunisti Jugoslavije, na čelu sa drugom Titom, pružili su aktivnu podršku i pomoć španskom narodu u borbi protiv fašističke diktature. Preko 1650 Jugoslovena učestovalo je u španskom građanskom ratu, od kojih je preko 800 poginulo.

Poseban internacionalizam jugoslovenskih komunista ispoljen je u Drugom svetskom ratu, kada su svojom oružanom borbom pružali neposrednu podršku borbi sovjetskog naroda i ostalih država protiv fašističke agresije. Revolucionarnim i oslobodilačkim ratom oni su istovremeno davali snažnu moralnu podršku svim antifašističkim i oslobodilačkim pokretima u Evropi i pružali neposrednu praktičnu pomoć u razvoju antifašističke borbe u Grčkoj, Albaniji i Bugarskoj. U toku Drugog svetskog rata jugoslovenski Partizani, vođeni komunistima Jugoslavije, vezivali su 27 Nemačklh Divizija, i time slabili udarnu moć Nemačke Armije na ratištima koja su Hltierovi fašisti vodili a posebno na istočnom Frontu.

Pripadnici Jugoslovenskih naroda i narodnosti borili su se protiv fašizma i u mnogim drugim evropskim zemljama: Italiji, Francuskoj, Grčkoj, Norveškoj i dr. Jugoslavija u Drugom svetskom ratu imala je 1.700.000 žrtava, a po završetku rata bila je četvrta sila u svetu sa 850. hiljada boraca. Nemačka grupa Armija E zarobljena je sa svojim komandantom generalom Lerom na tlu Jugoslavije. U posleratnom periodu SKJ je imao uvek u vidu celinu međunarodnih odnosa i odlučno zastupao klasnu proletersku poziciju u spoljnopolitičkoj aktivnosti. SKJ je odlučno odbacio staljinističku blokovsku koncepciju i izgradio svoj vlastiti put u socijalizam uvođenjem radničkog samoupravljanja, tržišne privrede i koncept nezavisne spoljne politike zasnovane na principima nesvrstanosti i aktivne i miroljubive koegzistencije.

Cilj takvog kursa je da se očuva mir i sloboda i ojača nezavisnost naše zemlje, da se aktivno učestvuje u borbi za mir u svetu, pruži puna pomoć nerazvijenim zemljama i oslobodilačkim pokretima i doprinese borbi za ravnopravne, demokratske odnose među narodima, državama i političkim pokretima.

Primenom aktivne i miroljubive koegzistencije, septembra 1961. god., u Beogradu okupilo se 28 država i 24 oslobodilačka pokreta iz celog sveta na Prvoj Konferenciji Nesvrstanih, koja se afirmisala kao trajni faktor mira, progresa i društvenog napretka od svetskog značaja

Boreći se za te ciljeve, Jugoslavija je često bila suočena sa ugrožavanjem sopstvenog integriteta i nezavisnosti.Snage međunarodnog kapitala oličene u Novom Svetskom Poretku nisu se nikada odrekle pokušaja da Jugoslaviju skrenu sa puta njenog samoupravnog socijalističkog razvoja. Raznim oblicima psihološkog pritiska, organizovanjem terorističke aktivnosti i na druge načine one su neprekidno radile na tome da razjedine naše narode i tako raskomadane potčine svojoj hegemoniji. U tome su svestrano koristili našu ekstremnu emigraciju, koja potpomognuta šačicom nedoraslih birokrata u SKJ udruženim sa nacionalistima i povampirenim kolaboracionistima iz Drugog svetskog rata rasturiše prvo Savez Komunista Jugoslavije a zatim i državu.

SKJ, Socijalistički Savez, Omladinska organizacija i druge kohezione partije su razbijene zaverom svog rukovodstva i pomognute stranim faktorom. Imovina partije razdeljena i opljačkana, članstvo obezglavljeno, kvazi doktori i teoretičari marksizma i samoupravljanja, promeniše ćurak i pređoše u liberale, demokrate, radikale pa čak i monarhiste, a najviše u nacionalne i nacionalističke partije kojih je stvoreno preko 30 takozvane leve i desne opcije.

Savez Komunista Jugoslavije je na 15. Kongresu Obnove i Kontinuiteta pored ostalog proglasio NIŠTAVNIM sve odluke koje su nestatutarno doneli pojedinci u SK o otuđenju partijske imovine, raspuštanju i prevođenju članstva, po zadatku, u druge partije.

Lideri svih novostvorenih partija, inače bivši komunistički funkcloneri, obećavaju med i mleko, podmićuju, podplaćuju samo da privuku glasače. Narod nenaviknut na ovakvu vrstu propagande naseda i prihvata one koji su najgrlatiji i najviše obećavaju, glasa za njih i nastaje takav rascep u zemlji jer svaki vuče na svoju stranu, zemlja puca prvo po nacionalnim šavovima, dolazi do građanskog rata koji nažalost još traje.

SKJ u Srbiji kao deo jedinstvenog SKJ ne priznaje razbijanje i komadanje Jugoslavije, ne miri se sa kolonama obespravljenih izbegllca proteranih sa svojih ognjišta, razdvojenih porodica i raseljenih po celom svetu, što nažalost traje punih 10 godina.

Na 16. Kongresu održanom u vrlo teškim ustovima decembra 1994.g. u Kotoru, pored ostalog, na predlog delegata iz jedne novonastale države otcepljene od Jugoslavije, dozvoljava se i drugi naziv Partije ali da po svom Programu podržava SKJ, te je usvojen dopunjeni Program i Statut.

Razjedinjena radnička klasa Jugoslavije se sreće sa najvećom otimačinom i pljačkom gde joj otimaju ne samo vlasništvo nad svojim fabrikama već prodajom novostečenim kapitalistima gubi sva prava i kao nadničar jer novi vlasnici biraju samo zdrave, jake i odane radnike.